POWSTANIE I ROZWÓJ MISJI

"Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało;
proście więc Pana żniwa, żeby
wyprawił robotników na swoje żniwo" (Łk 10, 2).

W 6 rocznicę kanonizacji św. o. Maksymiliana Kolbego (10 października 1988 r.) franciszkańscy misjonarze z polskiej prowincji warszawskiej (pw. Matki Bożej Niepokalanej) przybyli do Tanzanii - kraju we wschodniej części Afryki, nad Oceanem Indyjskim. Tanzania liczy ok. 37 mln mieszkańców, należących do ponad 100 grup etnicznych (Nyamwezi, Sukuma, Makonde i in.). Obszar kraju wynosi 945 tys. km², co równa się trzykrotnej wielkości powierzchni Polski.

Tanzania od północy graniczy z Kenią i Ugandą, od południa z Mozambikiem oraz Malawii, a od zachodu z Rwandą, Burundi, Demokratyczną Republiką Kongo (dawny Zair) i Zambią. Na wschód od Tanzanii rozpościera się Ocean Indyjski. Ok. 80 % ludności utrzymuje się z rolnictwa. Głównym miastem i portem Tanzanii jest Dar es Salaam (liczące około 2,5 mln mieszkańców), a najczęściej używanymi językami - angielski oraz swahili. Około 35 % mieszkańców Tanzanii - to muzułmanie, ponad 30 % jest chrześcijanami.

Działalność polskich franciszkanów skoncentrowała się przede wszystkim na pracy parafialnej - z obsługą licznych kościołów i kaplic (outstations) - oraz akcji wydawniczej i formacyjnej (zob. mapkę placówek).

Pionierami wspomnianej działalności byli: o. Dominik Wasilewski oraz o. Piotr Bujnowski. W późniejszym czasie zaczęli dołączać do nich kolejni misjonarze z Polski. Wraz z rozwojem misji przybywało placówek duszpasterskich (Mwanga -1988, Arusha -1991, Dar es Salaam -1999) i formacyjnych (Morogoro -2006).

W 15-lecie istnienia misji (2003 r.), pierwsi franciszkanie tanzanijscy złożyli wieczyste śluby zakonne, natomiast w sierpniu 2005 r. dwóch pierwszych Tanzanijczyków przyjęło święcenia kapłańskie. Wydarzenia te dają nadzieję na pomyślny, dalszy rozwój misji.